پاره‌اى از موارد با علوم و دانشهاى خود ، با افشاگريها و تبيين حقايق اسلام و در پاره‌اى از موارد با خون پاك خود - آن گونه كه امام حسين سالار شهيدان و يارانش در كربلا انجام دادند - از حوزهء اسلام دفاع كردند . اگر انحرافات اعتقادى و عقايد عجيب و غريبى را كه در كتب ملل و نحل ذكر كرده‌اند ، با معارف و عقايدى كه امامان اهل بيت عرضه داشته‌اند - و نمونهء آن همين « نهج البلاغه » و « صحيفهء سجاديّه » با آن محتواى بسيار بالاست - و آنچه از روايات ائمه اهل بيت در كتابهايى مانند توحيد صدوق و كتب مشابه آن آمده است مقايسه كنيم ، حقيقت آنچه را در جمله‌هاى بالا در توصيف آنان آمده است در مىيابيم . اينها همان چيزى است كه در جاى ديگر نهج البلاغه در لا به لاى سخنان على ( ع ) با كميل بن زياد آمده است كه مىفرمايد : « اللّهمّ بلى لا تخلو الارض من قائم للّه بحجّة امّا ظاهرا مشهورا او خائفا مغمورا لئلّا تبطل حجج اللّه و بيّناته . . . يحفظ اللّه بهم حججه و بيّناته حتّى يودعوها نظرائهم و يزرعوها فى قلوب اشباههم ، آرى ، هرگز روى زمين خالى نمىشود از كسى كه به حجّت الهى قيام كند خواه ظاهر و آشكار باشد يا خائف و پنهان ، تا دلايل الهى و نشانه‌هاى روشن او باطل نگردد . . . خداوند به واسطهء آنها حجّت‌ها و دلايلش را حفظ مىكند تا به افرادى نظير خود بسپارند و بذر آن را در قلوب افرادى شبيه خود بيفشانند » . « 1 » اين همان حقيقتى است كه پيامبر در روايت متواتر معروف به آن اشاره فرموده و توصيه كرده است كه دست از دامان قرآن و اهل بيت بر ندارند تا هرگز گمراه نشوند و مفهوم آن دين است كه جدايى از هر يك از اين دو ، همراه با گمراهى است . « 2 »

--> ( 1 ) نهج البلاغه ، كلمات قصار ، حكمت 147 . ( 2 ) به تفسير پيام قرآن ، جلد 9 مراجعه شود .